چه توصیه هایی برای مرحله مصاحبه دارید؟

امسال این شانس رو داشتم که جزء هیأت مصاحبه کننده دوره ارتودنسی دانشکدمون باشم. فکر کردم با توجه به تجربه ای که کسب کردم، مطالب مربوط به بخش مصاحبه این وبلاگ رو که قبلاً نوشته بودم، بازنویسی کنم. البته در دانشگاه هاروارد سبک مصاحبه و انتخاب کاندیداهاش با بقیه دانشگاهها کمی فرق میکنه، ولی در کل میتونم بگم که اکثر آنها تقریباً یک روش کلی رو دنبال میکنن. 

نکته جالبی که بعنوان یک مصاحبه کننده بهش رسیدم اینه که در دقیقه اول مصاحبه، مصاحبه کننده 75 درصد تصمیم گیری رو انجام میده. مواردی که در این تصمیم گیری نقش دارن شامل ظاهر، لحن، شیوایی و تون صدا، شخصیت طرف (گوشه گیر/ پر رو، پرخاشگر/متواضع، ...) و Body Language طرفه. 

بعد از معرفی اولیه، بیش از 5 دقیقه لازم نیست تا تصمیم گیری صد درصد در مورد متقاضی در ذهن مصاحبه کننده انجام بشه. شما باید تمرین کنین تا بتونین در طی این 5 دقیقه، خودتون رو به بهترین نحو معرفی کنین و بنوعی خودتون رو یک انسان متفاوت و برتر از سایر کاندیداها نشان بدین. هر دوره ای معمولاً چند برابر ظرفیت پذیرش افراد رو برای مصاحبه دعوت میکنه و باید از بین کاندیداهای متعدد تعدادی رو انتخاب کنه. این پروسه برای مصاحبه کننده چند برابر مصاحبه شونده سخت و طاقت فرساست. برای همین شما باید تصمیم گیری رو برای تصمیم گیرنده راحت کنید و بهترین شکل اون اینه که نشون بدین متفاوت هستین. 

چیزی که ایرانیها رو میتونه براحتی با سایر کاندیداها متفاوت کنه، خلق و خوی دوستانه و خوشحال اونهاست. ما بواسطه فرهنگمون (البته بماند که در چند دهه اخیر حسابی دست کاری شده)، انسانهای خوش جوش و خوش مشربی هستیم و در برقراری ارتباط با سایرین معمولاً مشکلی نداریم (به شرطی که زبان انگلیسی مانعی برای این امر نباشد). بهترین توصیه ای که میتونم داشته باشم اینه که سعی کنین خودتون باشین و بدون استرس و ریلکس سعی کنین تا امتیازات مثبت خودتون رو نشون بدین تا در ذهن طرف حک بشه. 

در اکثر دانشکده ها، صرف یک وعده غذایی با رزیدنتها یا دانشجویان سال بالایی در پروسه مصاحبه گنجانده شده. این فرصت خیلی مناسبی برای شماست تا خودتون رو نشون بدین و سعی کنید تا حداکثر استفاده رو اون ببرین. حتی اگر دانشجوها یا پرسنل دیگر در کمیته مصاحبه کننده نقشی نداشته باشند، چنانچه شما موفق شوید تا با آنها ارتباط برقرار کرده و خود را بقول معروف در دل آنها جا کنید، علاوه بر اینکه میتوانید اطلاعات مفیدی از آنها در رابطه با کمیته مصاحبه کننده کسب کنید، در عین حال خبر رفتار و معایب و حسنات شما بطور مستقیم یا غیر مستقیم به گوش کمیته مصاحبه کننده خواهد رسید. همیشه این وعده غذایی را جزئی از پروسه مصاحبه خود در نظر بگیرید و به آن به چشم یک فرصت نگاه کنید. 

حال سایر مواردی که قبلاً نوشته بودم را با کمی تصحیح در ادامه ذکر میکنم. با آرزوی موفقیت برای شما. 

مهمترین مسأله ای که در مصاحبه باید مد نظرتون باشه اینه که مصاحبه کننده دنبال اینه که اول ببینه آیا شما همونی هستین که قبلاً رو کاغذ باهاش آشنا شدن و دوم اینه که شما رو از نظر شخصیتی مورد ارزیابی قرار بدن. سوالایی که دنبال جوابشن معمولاً ایناست:

-آیا کسی هستین که بقیه بتونن باهاتون کنار بیان

- از عهده استرسی که در انتظارتونه بر میاین،

- میتونین با بقیه و یا با اونها ارتباط برقرار کنین،

- انگلیسی محاوره ایتون در چه حدیه

- هدفتون از اینکه اومدین اینجا چیه؟

- چرا این دانشکده و این دوره را انتخاب کردین؟

- گذشته خودتون رو توضیح بدین

- آینده رو چجوری میبینین؟ آینده خودتون رو چجوری میبینین؟ ده سال دیگه خودتون رو کجا میبینین؟

- یک نقطه ضعف و یک نقطه قوت از خودتون بگین. حتماً نقطه ضعفی از خودتون ذکر کنین، گفتن اینکه نقطه ضعفی ندارم، خودکشی مصاحبه ای بشمار می آید). 

- آیا آدم عصبی هستین یا اینکه میتونین استرس رو کنترل کنین (معمولاً تو زمان مصاحبه، Body Language شما تحت نظره)

- یک سوالی میکنن که هیچ ربطی به هیچی نداره!! هدف فقط اینه که ببینن وقتی شما در موقعیت استرس زا قرار میگیرین، چجوری واکنش نشون میدین، عرق میکنین، عصبی میشین، بحث میکنین، میخندین، میلرزین، ... .

فکر کنم ۹۹٪ مواردی رو که ممکنه باهاش روبرو بشین رو گفته باشم! خلاصش اینکه اگه دیدین سوالی که کردن جوابش رو بلد نیستین، فقط خودتون رو جمع کنین و تحت استرس قرار نگیرین. فرض کنین که این سوال یک سوال گمراه کنندست و فقط میخوان ببینن که شما چجوری شرایط رو کنترل میکنین. یک جواب بیربط هم دادین، دادین، ولی حالتتون سعی کنین عوض نشه.

- بعضی وقتا بعضی دوره ها یک سری امتحانات علمی و عملی هم در نظر میگیرن. امتحان علمی معمولاً تأثیر قطعی نداره، ولی امتحان عملی رو خیلی جدی بگیرین. چرا که بعضی دوره ها اصولاً ملاک گزینششون امتحان عملیه. البته آماده شدن برای امتحان عملی رو میتونین به بعد از زمان مهاجرت واگذار کنین. چون که از زمانی که به مصاحبه دعوت میشین تا وقتی که مصاحبه بناست اتفاق بیفته، معمولاً زمان برای آمادگی برای امتحان عملی کافیه. ناگفته نمونه که هر دوره ای اگه امتحان عملی برگزار میکنه، مخصوص خودشه و هیچ فرمت کلی وجود نداره. 

اولاً، معمولاً دانشکده های غرب آمریکا امتحان عملی دارن، ثانیا که این امتحانا اکثرا روی دندون پلاستیکی یا گچی هستش و از تراش کلاس دو، کلاس سه یا پنج، تراش بریج، تراش کراون طلا یا PMF یا سه چهارم کراون یا اینلی طلا یا اونلی طلا خارج نیست (دانشگاه لومالیندا سیستم خودشو داره که میتونین با مراجعه به سایت student doctor network که لینکشو گذاشتم، اطلاعات لازم رو کسب کنین).

بعد از اتمام مصاحبه، منتظر میمونین تا خبر قبولی یا لیست ذخیره شدن یا رد شدنتون بیاد. ان شالله که خبر خوب دریافت میکنین.

نکته مهم: حتماً برای تمام دوره هایی که میتونین، اقدام کنین. همونطور که گفتم، هیچ چیز نمیتونه قبولیتون رو صد درصد تضمین کنه. پس منطقی اینه که تمام شانسهای خودتون رو در نظر بگیرین. ممکنه که هزینه اش چند هزار دلار بیشتر بشه، اما حواستون باشه که هزینه یک سال پشت خط موندن بمراتب بیشتر از این حرفاست.

 

از قبولیهای امسال چه خبر؟

امسال یک سری از دوستان در دوره های تکمیلی و تخصصی قبول شده اند. برخی از قبولیها به این شرح است:

۱. پریودنتولوژی هاروارد: یکی از دوستانی که دوره تکمیلی خود را در دانشگاه UCSF در حال گذراندن است موفق شد تا در دوره تخصصی پریو دانشکده دندانپزشکی هاروارد قبول شود. به ایشان تبریک میگم

2. دوره تکمیلی UCLA: سه نفر از ایرانیان عزیز در دوره تکمیلی دانشکده دندانپزشکی UCLA  قبول شده اند و تعدادی هم در لیست ذخیره قرار دارند. تبریک

3. دوره تکمیلی Penn: حداقل دو نفر از دوستان ایرانی عزیز در این دانشگاه برای دوره تکمیلی قبول شده اند. تبریک

4. دوره تکمیلی  USC: تعداد 9 نفر ز دوستان ایرانی در دانشکده دندانپزشکی USC قبول شده اند. نبه آنها تبریک میگم. البته ممکن است تعدادی از آنها دانشکده های دیگری را که همزمان قبول شده اند، برای تحصیل انتخاب کنند. بهرحال تبریک به آنها که به همراه سایر دوستان، مایه افتخار ما هستند.

5. دوره تکمیلی Michigan: یکی از دوستان عزیز ما هم در دوره تکمیلی دانشکده دندانپزشکی میشیگان قبول شده که به ایشان هم تبریک میگم.

6. یکی دیگر از دوستان در دوره تکمیلی دانشکده San Antonio قبول شده که به ایشون هم تبریک میگم

7. یکی دیگر از دوستان در دوره تکمیلی دانشگاه Tufts قبول شده که به ایشان هم تبریک میگم

8. دو نفر از دوستان هم در دوره تکمیلی دانشگاه UOP قبول شده اند که به ایشان هم تبریک میگم. 

به این شکل، فکر کنم در اکثر دوره های تکمیلی دانشکده های دندانپزشکی آمریکا نماینده ایرانی داشته باشیم. چه چیزی از این بهتر. چنانچه کسان دیگری هم در دانشکده های دیگری قبول شده اند، لطفاً اطلاع رسانی کنید. این دوستان همه مایه افتخارند و هر کدام از آنها میتوانند به هموطنان خود کمک کنند. تنها دلیلی که باعث شد تا نام این دوستان را ذکر نکنم، عدم امکان دریافت رضایت کتبی از این دوستان بود. وگر نه مطمئنا این دوستان در کمک به هموطنان خود دریغی نخواهند کرد.

با آرزوی موفقیت برای شما و دریافت خبرهای خوشحال کننده بیشتر

حسام

اعتبار امتحان بورد قسمت اول تا چه زمانی خواهد بود؟

طبق قوانین موجود، شما تنها یک بار مجاز به شرکت در امتحان بورد هستید و نمره کسب شده تا همیشه اعتبار خواهد داشت. برای همین نهایت تلاش باید صورت بگیرد تا نمره حداکثری کسب کنید. تکرار میکنم که موثرترین آیتم رزومه متقاضیان در آمریکا، امتحان بورد قسمت اول است. 

معرفی نامه جهت ثبت نام در امتحان بورد آمریکا برای دانشجویان مشغول به تحصیل خارجی

چنانچه شما دانشجوی دندانپزشکی در ایران یا هر کشور دیگری هستید، میتوانید با تکمیل این فرم توسط ریاست دانشکده خود، قبل از فارغ التحصیلی در امتحان بورد آمریکا شرکت کنید. فرم در این آدرس یافت میشود:

http://www.ada.org/prof/ed/testing/nbde01/nbde01_certification_eligibility.pdf

فرم باید توسط دانشکده دندانپزشکی لاک و مهر شود.

من در آمریکا یا کانادا درس نمیخوانم، آیا دانشکده من مورد تأیید ADA هست؟

خیر. تنها کلیه دانشکده های آمریکا، کانادا و یک دانشکده در کشور مکزیک هستند که مورد تأیید ADA میباشند. بنابراین چنانچه شما در کالج سلطنتی لندن درس بخوانید و یا در دانشکده دندانپزشکی در بورکینافاسو، از نظر قوانین ADA یکسان خواهید بود و دانشجو یا دندانپزشک اینترنشنال بشمار می آیید.

من چند بار میتوانم امتحان بورد قسمت اول را بردارم؟

خبر مهم: از ژانویه ۲۰۱۰، قوانین برگزاری امتحان بورد تغییر میکند. توجه کنید که از ژانویه ۲۰۱۰ به بعد، چنانچه شما موفق شوید امتحان را پاس کنید (نمره ۷۵ به بالا کسب کنید)، دیگر نخواهید توانست امتحان را مجددا برگزاری کنید. متن انگلیسی برگرفته از صفحه ۵ راهنمای شرکت در امتحان به آدرس:

http://www.ada.org/prof/ed/testing/nbde01/nbde01_guide_2009.pdf

به این شرح است:

"Effective January 2010, candidates who pass the NBDE Part I may not retake the examination unless required to do so by a state board or relevant regulatory agency"

به عبارت دیگر تنها در صورتی مجاز به شرکت مجدد در امتحان هستید که فرضاً بخواهید در ایالت ماساچوست کار کنید و بورد این ایالت حداقل نمره ۸۵ در امتحان پارت یک را شرط گرفتن پروانه بداند و شما نتوانید با نمره ۸۴ در این ایالت پروانه بگیرید، در آینصورت شما با موافقت بورد ایالتی مجاز خواهید شد که امتحان را مجددا بردارید.

تا قبل از ژانویه ۲۰۱۰، شما مجاز بودید تا به هر تعداد که مایل هستید، در امتحان شرکت کنید، با این شرط که بین دو امتحان شما، حدود ۹۰ روز فاصله باشد.

با توجه به اینکه کمتر از سه ماه به ژانویه ۲۰۱۰ باقی مانده است، از هم اکنون دوستان تنها میتوانند یک بار در امتحان شرکت کنند. البته به آن دسته از دوستانی که متأسفانه نمره خوبی در امتحان قسمت اول نگرفته اند توصیه میکنم که تا قبل از ژانویه در امتحان ثبت نام کنند تا بدینوسیله بتوانند یک بار دیگر شانس خود را برای افزایش نمره امتحان کنند. در غیر اینصورت نمره نامرغوب آنها برای همیشه در کارنامه شان ثبت خواهد شد.

حتما آخرین نگارش راهنمای شرکت در امتحان را که لینک آنرا در این پست قرار دادم، کامل مطالعه کنید. کلیه قوانین مربوط به امتحان بورد قسمت اول در آن نوشته شده است.

در رابطه با نحوه و محل برگزاری امتحان بورد، تا اطلاع ثانوی، این امتحان تنها در کشورهای آمریکا، کانادا، گوام، پورتوریکو و جزایر ویرجین و به صورت آن لاین برگزار میشود. شرکت پرومتریک (www.Prometric.com) مسئول برگزاری امتحان است و شما میتوانید پس از ثبت نام و معرفی شدن از طرف ای دی ای به شرکت پرومتریک، در کشورهای اشاره شده و در دفاتر این شرکت، امتحان را بشکل کامپیوتری و آن لاین، در زمان مورد نظر خودتون که آنرا هم بصورت آن لاین میتوانید تأیید یا تغییر دهید، شرکت کنید.

بار دیگر تأکید میکنم که چنانچه شما هنوز فارغ التحصیل نشده اید و دانشجوی دندانپزشکی در ایران یا هر کشور دیگری هستید، میتوانید با تکمیل فرم مخصوصی توسط رئیس دانشکده دندانپزشکی خود، در امتحان بورد آمریکا شرکت کنید و نیازی نیست تا فارغ التحصیل شده و در امتحان ثبت نام کنید. 

در انتها تکرار این نکته ضروری است که تغییر شکل امتحان از حالت کنونی به صورت pass/fail تا سال 2012 به تأخیر افتاده است. تصور شخصی من این است که در سال 2012 هم مجددا تغییر شکل امتحان به عقب بیفتد، بخاطر اینکه این مطلب در سیستم آموزشی آمریکا مخالفان زیادی دارد. 

من در ایران دانشجوی دندانپزشکی هستم. آیا میتوانم الان برای امتحان بورد آمریکا ثبت نام کنم؟

منبع http://www.ada.org/prof/ed/testing/nbde01/nbde01_guide_2009.pdf صفحه ۳)

بله. دانشجویانی که مشغول تحصیل در دانشکده های دندانپزشکی تأیید نشده توسط ای دی ای هستند، میتوانند در امتحان بورد قسمت اول شرکت کنند. برای این منظور فرم مخصوصی باید توسط رئیس دانشکده در ایران تکمیل و امضا شده و پاکت نامه توسط دانشگاه محل تحصیل لاک و مهر شده باشد. این مدرک بهمراه سایر مدارک و وجه ثبت نام برای ای دی ای باید توسط دانشجو ارسال شود.

فعلا امتحانات بورد دندانپزشکی تنها در آمریکا و کانادا برگزار میشود. اما طبق جلسه ای که اوایل سال ۲۰۰۹ برگزار شد، تصمیم بر این شده تا امتحان در سایر کشورها بمانند USMLE برگزار شود. البته این دستورالعمل فعلا اجرایی نشده است.  توجه داشته باشید که تا قبل از عملیاتی شدن این قانون، برای شرکت در امتحان نیاز به گرفتن ویزای آمریکا یا کانادا خواهید داشت. شانس اینکه سفارت آمریکا همکاری لازم را با شما برای انجام دادن این امتحان بکند، چندان بالا نیست و توصیه میشود چنانچه برای شرکت در این امتحان مصمم هستید، راههای دیگر گرفتن ویزا که برخی از آنها در این وبلاگ توصیه شده را در نظر بگیرید.

توضیحاتی در رابطه با وب لاگ

با سلام خدمت شما دوستان عزیز؛

دوستان عزیزی که سوال مطرح میکنند، لطفاً پست الکترونیک خود را نیز در آنجا بنویسند تا من بتوانم به آنها پاسخ دهم. در صورتیکه پاسخ سوال قبلاً در وبلاگ ذکر نشده باشد، سوال مطرح شده به جمع سوالات وبلاگ اضافه خواهد شد.

بسیاری از سوالات مطرح شده توسط مراجعه کنندگان به این وبلاگ در بخش نوشته های پیشین وبلاگ که لینک آنها در زیر ستون سمت چپ صفحه اصلی وبلاگ قرار دارد، توضیح داده شده است. لطفاً پیش از طرح پرسش، وبلاگ را کاملاً مطالعه فرمایید.

با تشکر

حسام

فصل ثبت نام امسال در حال شروع شدن است، چه توصیه ای دارید؟

فصل ثبت نام امسال (۲۰۰۹) برای دوره های تکمیلی و تخصصی در حال شروع شدن است. چنانچه تصمیم دارید تا امسال برای هر کدام از این دوره ها اقدام کنید، توصیه میشود که هر چه سریعتر امتحان بورد قسمت اول را تا قبل از پایان ماه جولای پشت سر بگذارید. پایان زمان ثبت نام اکثر دوره های تکمیلی و تخصصی بعد از جولای شروع میشود و بسته به دانشگاه تا ژانویه یا فبریه سال دیگر هم ممکن است ادامه داشته باشد. دانشگاههای غرب آمریکا اکثرا در ماه آگوست یا سپتامبر پایان زمان ثبت نام آنهاست. توجه داشته باشید که این فصل از ثبت نامها برای پذیرش دانشجو در دوره هایی است که از آپریل-آگوست ۲۰۱۰ شروع خواهند شد. هر چه شما دیرتر مدارک خود را آماده کنید، تعداد دانشگاههای کمتری ثبت نام خواهید کرد و این یعنی شانس کمتر در قبولی. یک توصیه دارم برای آندسته از عزیزانی که امتحان بورد را با نمره خوب پاس نکرده اند. چنانچه سایر مدارک شما کامل است، امسال حتماً برای دوره هایی که زمان ثبت نام آنها تمام خواهد شد، اقدام کنید. مهم این نیست که چه دوره ای قبول شوید. مهم این است که امسال حتما وارد دانشگاه شوید. یک سال پشت خط ماندن علاوه بر بار اقتصادی، بار روانی بسیاری بالایی برای شما خواهد داشت. ممکن است دانشگاه دلخواه خود قبول نشوید، اما توجه کنید که این مطلب چندان اهمیتی در آینده حرفه ای شما در آمریکا نخواهد داشت. علاوه بر این، سابقه اقدام برای دوره های تکمیلی، بنفع شماست تا بضرر شما.

با توجه به دلایلی که ذکر شد، هر چه سریعتر مدارک خود را جمع آوری کنید، برای دانشکده ها و دوره های دلخواه خود پرونده درست کنید و مدارک لازم (توصیه نامه، پرسنال استیتمنت، عکس، فرم، رزومه، سایر مدارک ترجمه شده، تافل،...) را در پرونده های مربوطه قرار دهید و همانطور که در نوشته های ابتدایی خود در این وبلاگ گفتم، نهایت سلیقه را در تکمیل فرمها و ارسال آنها بخرج دهید. از پست سفارشی استفاده کنید، فرمها را تایپ کنید و برچسب گذاری کنید. بهر شکل ممکن کاری کنید که پرونده شما بچشم هیأت ثبت نام بیاید و با بقیه فرق کند. توجه کنید جواد نشه البته!!!

با آرزوی موفقیت و توفیق
حسام

فرمت امتحان بورد دندانپزشکی آمریکا بناست چه تغییراتی بکند؟

پیش از این بنا بود که در پایان سال ۲۰۰۹، شکل امتحان بورد بصورت Pass/Fail در بیاید که بدلیل مخالفت دانشگاههای مختلف، این امر به ابتدای سال 2012 موکول شد.

بر اساس جلسه 8 آوریل 2009، کمیته تلفیقی امتحانات دندانپزشکی ملی آمریکا (Joint commision on national dental examination) در انجمن دندانپزشکان آمریکا برگزار میشود که اهم مطالب به تصویب رسیده بشرح زیر است (منبع http://www.ada.org/prof/ed/testing/act_jcnde.pdf):

1- از ابتدای سال 2012، نتیجه امتحان بصورت Pass/Fail گزارش خواهد شد. کسانی که قبل از 2012 امتحان را برداشته اند، نمره آنها بشکل عددی گزارش خواهد شد. پس از آن تاریخ شرایط ثبت نام در امتحان تغییر میکند با این توضیح که آندسته از داوطلبانی که امتحان را با موفقیت پشت سر گذاشته اند تنها در صورتی میتوانند مجددا امتحان را بردارند که بوردهای ایالتی این اجازه را به او بدهند [توضیح اینکه برخی بوردهای ایالتی خواهند خواست که مثلا شما امتحان بورد را در 5 سال قبل پاس کرده باشید که چنانچه بیش از 5 سال گذشته باشد، لازم است مجددا امتحان را بردارید و این قانون این اجازه را به شما خواهد داد].

2- بزودی امتحان بورد دندانپزشکی بمانند امتحان USMLE در کشورهای دیگر (غیر از آمریکا و کانادا) برگزار خواهد شد (در این جلسه مجوز آن صادر شده است).

به نظر من، با تعویض شکل امتحان به سیستم Pass/Fail، امکان حضور مستقیم در دوره تخصص کمتر خواهد شد و امکان رقابت با داوطلبان آمریکایی برای دوره های تخصصی بعد از پایان دوره تکمیلی هم مشکلتر خواهد شد. همانطور که برخی از دوستان من در دوره های تکمیلی اشاره دارند، متقاضیان دوره های تخصصی که دوره های تکمیلی را پشت سر گذاشته اند، متأسفانه شانس کمتری از همتاهای خود که دندانپزشکی را از اول در آمریکا خوانده اند برخوردار هستند. برای همین نمره خوب قسمت اول بورد، میتواند کمک بسیاری به قبولی شما در رشته های تخصصی بکند.

لطفاً در رابطه با قوانین وزارت بهداشت ایران نسبت به فارغ التحصیلان خارج کشور توضیح دهید

با فرض بر اینکه تقریباً کلیه دانشکده های آمریکای شمالی از دانشکده های مورد تأیید وزارت بهداشت ایران بشمار میروند، در صورتیکه تمایل دارید تا پس از پایان تحصیل در رشته تخصصی به ایران باز گردید، موارد زیر را در نظر داشته باشید:

1. طبق آخرین تغییرات مصوب شورای عالی ارزشیابی وزارت بهداشت (منبع سایت www.pezeshkan.ir)، کلیه دانشجویانی که بعد از ژانویه 2008 در دوره خود ثبت نام کرده اند لازم است تا در آزمون جامع وزارت بهداشت (بورد تخصصی تئوری و عملی) شرکت کنند، در غیر اینصورت مدرک آنها ارزشیابی نمیشود. حداقل نمره برای قبولی قطعی، نمره ۷۰ میباشد.

2. طول دوره تخصصی باید حداقل مشابه دوره تخصصی معادل در ایران باشد و در صورتیکه کمتر باشد، مدرک ارزشیابی نمیشود. 

3. محتوای دوره باید 80 درصد با محتوای آموزشی در ایران مطابقت داشته باشد (این مورد فکر نکنم مشکلی باشه).

یک رزومه چه آیتمهایی باید داشته باشد؟ آیا نمونه ای دارید؟

در اینجا من نمونه رزومه (CV یا Curriculum Vitae) که خودم استفاده کرده ام را میگذارم. میتوانید از آن ایده بگیرید:

 Personal information:نام و آدرس و ایمیل و عکس خود را در این قسمت قرار دهید.
Education: در این قسمت از جدیدترین رده تحصیلی شروع کنید. تاریخ شروع و پایان دوره، مدرک تحصیلی دریافت شده، محل انجام تحصیل را ذکر کنید. اگر از پایان نامه دفاع کرده اید، عنوان آنرا هم ذکر کنید.
 Licensure: در این قسمت زمان و محل کسب پروانه کار خود را درج کنید.
Professional experience: در این قسمت فعالیتهای حرفه ای خود (بعنوان دندانپشک در مطب، طرح، غیره) ذکر کنید
Academic responsibilities: چنانچه در دانشگاه مشغول به خدمت بودید، در اینجا عناوین و مسئولیتهای خود را ذکر کنید.
Other: در زیر هر قسمت، تاریخ شروع، پایان، محل و سمت خود را بنویسید. در ادامه هم بهمین شکل هر قسمت را کامل کنید.
Skills:هر هنری دارید، اینجا ذکر کنید. مثلاً  Language Skills یا Computer Skills
Publications: کلیه مکتوبات خود را در اینجا ذکر کنید. کتاب یا مقالات فارسی و انگلیسی را به فرمت رفرنس استاندارد عنوان کنید (نام نویسنده ها، عنوان، محل چاپ، سال و غیره) اگر مقاله فارسی است، عنوانش را به انگلیسی بیاورید. نام ژورنال را هم انگلیسی ترجمه کنید.
Awards: اینجا محل درج لوح های افتخار و جوایزی است که گرفته اید. از قبولی در کنکور میتوانید شروع کنید، کلیه تشویق نامه ها و تقدیرنامه هایی که دریافت کرده اید را ترجمه کنید و در اینجا با ذکر تاریخ و ارگان صادرکننده ذکر کنید.
Research Experience:چنانچه در پروژه های خاصی شرکت کرده اید که به چاپ مقاله نرسیده یا اینکه کارهای خاصی رو در آزمایشگاه انجام دادین (کار با دستگاههای PCR، میکروسکپ الکترونی، ...) در اینجا ذکر کنید
Lectures & Presentations: با ذکر تاریخ و محل ارائه سخنرانی یا پوستر و نوع آن (پوستر، خلاصه مقاله، سخنرانی)
Conferences Attended:
Continuing Education Courses: اگر در دوره های باز آموزی شرکت کرده اید، در اینجا ذکر کنید.
Memberships: از Iranian Medical Council و Iranian Dental Association غافل نشوید. توصیه میکنم به عضویت International Association for Dental Research هم در بیایید و آنرا در اینجا لیست کنید.
Extracurricular Activities: موفقیتهای ورزشی، فعالیتهای انساندوستانه و  کارهای مشابه را در این قسمت ذکر کنید. 
 References: اسم، آدرس و مشخصات حداقل سه نفر که شما را میشناسند و میتوانند در رابطه با شما نظر بدهند و البته از سوابق علمی بالایی برخوردارند، در این قسمت درج کنید. ترجیحاً این افراد را از کسانی انتخاب کنید که در آمریکا مشغول کارند یا اینکه تحصیلات دندانپزشکی خود را در آمریکا گذرانده اند.

من دنتال دکهای 7-2006 را خوانده ام، اما الان 9-2008 وارد بازار شده اند. آیا آنها را خریداری کنم؟

توصیه میشود که همیشه آخرین دنتال دکها را تهیه کنید. برای آن دسته از دوستان که تا حالا دوره های قدیمی تر دنتال دکها را مطالعه میکرده اند توصیه میشود که آخرین دوره آنرا خریداری و از این ببعد مطالعه کنند. دنتال دک کمپانی است که با تغییر محتوای امتحان بورد، کارتهای خود را بطور هوشمندی مطابقت میدهد. برای همین توصیه میشود آخرینها را در اختیار داشته باشید. جهت کسب اطلاع در رابطه با چگونگی تهیه منابع لازم برای مطالعه، به مطالب پیشین مراجعه کنید.

آیا برای دانشگاهها باید ریزنمرات دبیرستان و پروانه دائم دندانپزشکی را هم ارسال کنیم (علاوه بر مدرک د

با تشکر از خانم دکتر یلدا که در طرح و تهیه جواب این سوال کمک کردند

 این دو مورد معمولاً جزو موارد درخواستی دانشگاهها نیست، ولی بنظر من پیش از مهاجرت ریزنمرات (از سال اول دبیرستان) خود را از طریق مدرسه خود تهیه کنید و همراه با سایر مدارک تحصیلی، آنها را ترجمه و دراختیار داشته باشید. چرا که بعضاً ممکن است بعضی دانشکده ها آنرا از شما طلب کنند. البته مدرک دیپلم دبیرستان جزء مدارک مورد نیاز است و باید به ECE ارسال شود.

پروانه دائم جزء مدارک مورد نیاز اکثر دانشکده ها نیست. البته ترجمه پروانه دائم هم به رزومه شما کمک میکند و میتوانید بعنوان ضمیمه رزومه خود آنرا ارسال کنید.

کلاً توصیه میشود هر مدرک، توصیه نامه، لوح افتخار، کارت هزار آفرین (این یکی شوخی بود!) و غیره که دارا هستید را قبل از مهاجرت ترجمه کنید و در رزومه خود آنها را بعنوان Certificate of Appreciation و در بخش Awards درج کنید. چنین مواردی، گرچه در کشور ما بقول معروف ممکن است فله ای کسب شوند، ولی زمانی که در رزومه شما درج شوند، میتوانند بشما کمک شایانی کنند.

 

اخیرا در سایت SDN خواندم که گویا امتحان مشکلتر شده و Dental Deck خیلی جوابگو نیست. شما چیزی شنیده ای

شکل امتحان بورد آمریکا از حدود یک سال پیش تغییر کرد و همزمان نمرات متقاضیان و اکثر دوستان من که در آن موقع امتحان را برداشتند، افت محسوسی داشت. ولی اخیراً دوباره نمرات افزایش داشته. از دوستان من کسانی هستند که ۹۶ و ۹۸ آورده اند. با توجه به اینکه منبع اصلی مطالعه همه این دوستان همون Dental Decks هستش، توصیه میکنم همچنان از این جزوات بعنوان منبع اصلی مطالعه استفاده کنید. البته لازمه تا با کمک اینترنت و کتابهای تکست، کلیه نکات اشاره شده در کارتهای دنتال دک را بطور کامل فرا بگیرید و درک کنید تا بتوانید نمره بالای 95 کسب کنید که کار سختی است. در کنار کارتها هم که البته نباید از نمونه سوالات Released و Unreleased غافل شد. البته توجه داشته باشید که از چند ماه دیگر، شکل امتحان بصورت Pass/Fail در خواهد آمد و شاید آن موقع باز هم شکل امتحان عوض شود و در آن صورت شاید دیگر خیلی مطالعه لازم نباشد. بحث در این مورد قبلاً در وبلاگ انجام شده است. لطفاً نوشته های پیشین را مطالعه کنید.

 

- آیا برای ورود به دوره های Advanced Standing لزوما باید شهروند آمریکا بود؟

اکثر دوره های Advanced Standing چنین شرطی را برای پذیرش ندارند. اگر دوره ای چنین شرطی داشته باشد، حتماً در وبسایت آن دوره ذکر خواهد شد. تنها مطلبی که افراد فاقد کارت اقامت یا شهروندی آمریکا باید به آن توجه کنند این است که جهت دریافت وام تحصیلی (شامل شهریه و خرج زندگی) نیاز به ضامن حقیقی در کشور آمریکا خواهند داشت. همچنین با توجه به وضعیت اقتصادی بانکهای آمریکا، برخی موسسات مالی شرایط بسیار سختی برای اخذ وام دانشجویان خارجی وضع کرده اند (برخی حتی فعلاً وام به دانشجویان خارجی را موقتاً کنسل کرده اند). بنظر من، قبل از اقدام به مهاجرت مطمئن شوید که کسی در آمریکا وجود دارد که ضمانت شما را برای اخذ وام تحصیلی به عهده خواهد گرفت. چنانچه شما کارت اقامت داشته و یا شهروند آمریکا باشید، میتوانید بدون ضامن و از خود دولت آمریکا وام تحصیلی و خرج زندگی را تا سقف معینی دریافت کنید.

توضیحات در رابطه با وامهای تحصیلی و نحوه بازپرداخت و غیره قبلاً بطور مفصل توضیح داده شده است.

گزارشی از قبولیهای تخصص سال 09-2008

خبر قبولی تعداد از دوستانمون در رشته های تخصصی بدستمون رسید، لازمه ضمن تشکر از این دوستان بابت زحماتشون، خبر قبولی افتخار آمیزشون رو به اطلاع سایر دوستان برسانیم:

حسین عدالت (دانشگاه آزاد تهران، دوره تکمیلی USC) اندودنتیکس دانشگاه USC قبول شدند. امین رضا موحدیان (دانشگاه مشهد، دوره تکمیلی U-Penn) و حامد وزیری (فکر کنم بهشتی، دوره تکمیلی U-Penn) ارتودنسی قبول شدند. امین رضا دانشگاه Detroit Mercy و حامد خان هم دانشگاه U. CONN.

از سایر قبولیها خبری ندارم. لطفاً خبر سایر دوستان ایرانی که موفق شده اند وارد دوره های تخصصی شوند را اعلام کنید تا به اطلاع همگان برسد.

 

لطفاً در رابطه با نحوه ادامه تحصیل در کانادا توضیح دهید.

توجه: با تشکر از دکتر غفوریان که زحمت تهیه این اطلاعات را کشیدند، چنانچه فکر میکنید که نیاز به توضیحات و راهنماییهای بیشتری در این زمینه دارید، لطفاً با پست الکترونیک ایشان با آدرس [e-mail] تماس بگیرید. ایشون بهمراه همسرشون که از بچه های ممتاز دانشکده دندانپزشکی مشهد بودند، موفق شدند که مشترکاً در دانشگاه تورنتو کانادا که یکی از رقابتی ترین دوره های تکمیلی این کشور را دارا میباشد، قبول شوند. همینجا ضمن تبریک به این دو عزیز، از اینکه قبول زحمت کردند تا در زمینه کشور کانادا مسئولیت اطلاع رسانی به شما دوستان عزیز را بر عهده بگیرند، کمال تشکر را دارم.

توجه: تاریخ مصرف پاسخ به این سوال گذشته است. لطفا جهت اطلاعات بروز، به سایت www.acfd.ca قسمت Non-accredited graduates مراجعه کنید. بزودی پاسخ این قسمت بروز رسانی خواهد شد.  

از سال 2010 هم دندانپزشکان عمومی و هم متخصصین میتوانند طی دو پروسه جداگانه از هم و پس از گذراندن دوره تکمیلی به ترتیب بعنوان دندانپزشک عمومی و متخصص در کانادا کار کنند. در ادامه دو سیستم شرح داده میشود:

دندانپزشکان عمومی:

سال 2009 آخرین سالی است که امتحان Eligibility Exam برگزار میشود. پس دوستان عزیز اگر میتوانید امتحان ماه می 2009 را بردارید، مفصل بخوانید تا نمره خیلی خوبی داشته باشید که شانس قبولیتان بالاتر خواهد رفت. ولی توجه داشته باشید نمره امتحان همه چیز نیست و 100 درصد موفقیتهای شما را تضمین نخواهد کرد. بلکه هر کدوم از دانشگاههای کانادا یک سری فاکتورهایی را در نظر میگیرند که در موفقیت شما خیلی مهم است. بعنوان مثال در بعضی دانشگاهها مثل دانشگاه اونتاریو و مانیتوبا، کار عملی شما حرف اول را میزند. دانشگاه تورنتو معدل شما و نمره امتحان Eligibility شما و همچنین Structured CDA interview برایشان مهم است. ولی دوستان توجه داشته باشید که در کانادا بر خلاف آمریکا تعداد جایگاههایی که امکان قبولی در آنها وجود دارد، کم است و اصولا 80-70 نفر در سال بیشتر امکان قبولی ندارند. بنابراین برای همه دانشگاهها در سرتاسر کشور کانادا توصیه میکنم که اقدام کنید و بقول معروف همه تخم مرغهای خودتون در در یک ظرف نگذارید!!

 اما دوستانی که بهرحال به امتحان ماه می سال 2009 نمیرسند، باید برای سیستم جدید خود را آماده کنند که از سال 2010 عملیاتی خواهد شد. این سیستم جدید که Prior Learning Assessment یا به اختصار PLA نامیده میشود،  جایگزین امتحان Eligiblity Examination میشود.

Association of Canadian Faculties(مجمع هیأتهای علمی کانادا) مسئول فراهم آوری تسهیلات لازم برای دندانپزشکان خارجی با مدارک تحصیلی که توسط American Dental Association به رسمیت شناخته نمیشوند و تمایل به ادامه تحصیل یا طبابت در کانادا را دارند، میباشد.

شما برای ثبت نام در امتحان PLA باید از طریق سازمان ACFD ثبت نام کنید و مکان خود را برای امتحان رزرو کنید. پس از اینکه امتحانات PLA را با موفقیت سپری کردید (یعنی هم امتحان کتبی و هم امتحانات عملی را پشت سر گذاشتید) آن موقع وارد گود رقابت با بقیه شرکت کننده ها میشوید و باید برای دانشگاههای دندانپزشکی کانادا اقدام کنید. مدارک لازم هر دانشگاه در وب سایت آن دانشکده موجود است. پس در خاطر داشته باشید فرم ثبت نام برای ACFD جهت امکان شرکت در امتحان PLA را با فرمهای ثبت نام دانشگاهها اشتباه نکنید. اول باید برای شرکت در امتحانات PLA از طریق ACFD ثبت نام کنید و بعد اکه امتحان PLA رو با موفقیت پشت سر گذاشتید (ان شاء الله!) آنوقت میتوانید بهمراه برای دانشکده های مختلف در سطح کشور کانادا اقدام کنید. بعد دانشکده های بین متقاضیان بر اساس معیارهای خودشان تعدادی را به مصاحبه دعوت میکنند و اگر واقعاً همه چیز خوب پیش برود و به امید خدا بتوانید نظر هیأت مصاحبه کننده را جلب کنید، دوره دو ساله تکمیلی خود را میتوانید شروع کنید و بعد از اتمام دوره و گذراندن Canadian National Examination Board پروانه کار در کانادا را دریافت کرده و بعنوان یک دندانپزشک عمومی شروع بکار کنید.

 امتحان Prior Learning assessment:

امتحان Prior Learning assessment یا به اختصار PLA شامل دو قسمت است. قسمت اول مربوط به ارزشیابی دندانپزشکان خارجی از لحاظ علوم پایه است (Fundamental knowledge) که کتبی است و قسمت دوم شامل امتحانات بالینی است برای ارزشیابی مهارتهای عملی.

قسمت کتبی امتحان شامل سه مجموعه سوال 120 تایی است که بین هر مجموعه شما یک ساعت زمان استراحت خواهید داشت. یعنی مانند امتحانات ایران نیست که شما 5-4 ساعت پشت سر هم سر جلسه امتحان باشید؛ بلکه امتحان به سه قسمت 120 دقیقه ای تقسیم میشود که بین هر قسمت هم یک ساعت زمان استراحت گنجانده شده (در مجموع امتحان 480 دقیقه طول خواهد کشید). توجه داشته باشید در این قسمت که عنوان آن Fundamental Knowledge است، تنها علوم پایه خودمان امتحان نخواهد شد بلکه این بخش شامل مطالب مربوط به دندانپزشکی بالینی که قبلاً در امتحان Eligiblility مورد سوال قرار میگرفت نیز میباشد. در حقیقت این بخش امتحان شبیه امتحان Eligiblity سابق خواهد بود. سوالهای این امتحان یک روزه همگی تستی چند گزینه ای هستند و بر اساس اطلاعات موجود در سایت ACFD در محدوده زیر میباشد:

1. Basic biomedical foundation science knowledge as it relates to:

• human anatomy and physiology
• human histology
• biochemistry
• microbiology and immunology of oral diseases
• oral physiology
• neurological sciences
• tooth morphology, growth and development of the craniofacial complex
• pain and pain management
• pharmacology
• biological effects of radiation
• dental biomaterials
• nutrition

Applied clinical sciences knowledge as it relates to:

• general medicine and general pathology
• oral medicine and oral pathology
• radiology
• periodontics
• preventive dentistry
• operative dentistry
• endodontics
• prosthodontics
• orthodontics
• pediatric dentistry
• geriatric dentistry
• oral and maxillofacial surgery
• oral facial and dental trauma
• pharmacology and therapeutics
• behavioral sciences
• dental public health and epidemiology and population health
• ethics
• pain and anxiety control including local anesthetics
• assessment of scientific literature

در این امتحان کسب نمره حداقل 75 درصد لازم است تا شما اجازه یابید در قسمت دوم امتحان PLA (یعنی بخش عملی) شرکت کنید. توجه داشته باشید که شما فقط دو بار میتوانید در بخش کتبی این امتحان شرکت کنید و اگر در بار دوم هم موفق نشوید نمره 75 را کسب کنید، باید برای همیشه با کار بعنوان دندانپزشک در کانادا خداحافظی کنید. جهت مطالعه در این امتحان توصیه میکنم که به نمونه سوالات ارائه شده در وب سایت ACFD مراجعه کنید؛ ولی در نظر داشته باشید که شما نیاز به مطالعه وسیعی جهت آماده شدن برای این امتحان خواهید داشت. منبع کارتهای Dental Decks که برای قسمت دوم امتحانات بورد ملی آمریکا طراحی و چاپ شده اند، بشما کمک فراوانی خواهند کرد؛ به شرط اینکه واقعاً بسبک و سیاق کنکور خودمان خوانده شوند و از هیچ نکته ای پشم پوشی نشود. اگر بتوانید مراجع پاتولوژی نوایل، پریو کارانزا، ارتو پرافیت و کتاب اطفال پینگهام را هم مطالعه کنید، بشما کمک بسزایی خواهد کرد. توصیه اکید میشود که از همان ابتدا، کتابهای مرجع را بزبان انگلیسی مطالتعه کنید و از مطالعه از روی کتابهای فارسی اجتناب کنید. چرا که شما بهرحال قصد مهاجرت به کشور کانادا را خواهید داشت و هر چه زودتر تفکر و حفظ کردن و یادگیری را بزبان انگلیسی یاد بگیرید، بهتر است. هزینه بخش اول امتحان معادل 1200 دلار کانادا خواهد بود که شامل 400 دلار هزینه ثبت نام و 800 دلار هم جهت خود امتحان میباشد! جهت کسب اطلاعات از آخرین تغییرات، زمانهای ثبت نام و قیمتها، به لینک زیر مراجعه کنید:

http://acfd.ca/en/info/generaldentistry/priorlearning/dates_fees.html

پس از آنکه موفق شدید قسمت اول امتحان را با نمره بالای 75 پشت سر بگذارید، شما مجاز به شرکت در قسمت دوم امتحان خواهید بود. توجه داشته باشید که درست است که شما برای شرکت در امتحان عملی نیاز به حداقل نمره 75 دارید؛ ولی هر چه نمره بیشتری در این بخش از امتحان کسب کنید، در مجموع پرونده شما برای کمیته ثبت نامه دانشگاههای مختلف جذابیت بیشتری پیدا خواهد کرد و شانس شما را برای قبولی، افزایش خواهد داد.

بخش عملی امتحانPLAبا عنوان Clinical Assessment:

بخش عملی امتحان در طی سه روز بر روی دندان مصنوعی (مانکن) با رعایت کلیه شرایط یک مریض واقعی برگزار خواهد شد. در طراحی این بخش از امتحان سعی شده تا شرایط یک مریض واقعی تا حد ممکن شبیه سازی شود، شرایطی مثل نحوه نشستن شما و مریض، دید غیر مستقیم، کنترل عفونت و .... البته توجه داشته باشید که دندان مصنوعی پلاستیکی هیچ وقت مانند یک دندان طبیعی نخواهد بود و لازم است تا جهت آماده شدن برای این امتحان، به تجربه کلینیکی خود اکتفا نکنید و حتماً تمرین کافی بر روی دندان مصنوعی و مانکنها داشته باشید. در این بخش از امتحان، 12 پروژه به شرح زیر به شما داده خواهد شد تا در طی سه روز بانجام برسانید:

• Design a cast removable partial denture framework and prepare abutment teeth
• Preparation for an amalgam restoration
• Preparation for an anterior composite restoration
• Preparation for a posterior composite restoration
• Preparation for a full gold crown preparation
• Preparation for a tooth for a ceramometal (porcelain fused to metal) crown
• Preparation for a tooth for an anterior porcelain veneer
• Preparation for an endodontic access on a molar tooth
• Fabricate a provisional crown restoration for a ceramometal (porcelain fused to metal) crown restoration. The equivalent original unprepared tooth will be available on the second day of the exam.
• Restore a tooth prepared for a composite restoration
• Restore a tooth prepared for an amalgam restoration
• Apply a rubber dam

موارد زیر نیز مد نظر امتحان گیرندگان خواهد بود:

• Infection control and material hygiene
• Record keeping

هزینه امتحان عملی 4000 دلار کانادا میباشد. جهت اطلاعات بیشتر و آگاهی از آخرین تغییرات در شرایط این بخش از امتحان، به لینک زیر مراجعه کنید:

http://acfd.ca/en/info/generaldentistry/priorlearning/dates_fees.html

با آرزوی موفقیت برای شما در این امتحانات سخت و نفسگیر (بنظر من، حسام، بیرحمانه و غیرمنصفانه!!) و ضمن خسته اعلام نباشید  به شما، چنانچه موفق شدید این بخش از امتحان را هم با موفقیت پشت سر بگذارید، شما مجاز میشوید که برای دانشکده های مختلف ثبت نام کنید و این مدارک را بهمراه سایر مدارک مورد نیاز هر دانشکده که در سایت آن دانشکده مشخص شده، ارسال کنید. در اینجا لازم است تا اعلام کنم که ظاهراً دانشگاههای مختلف هنوز مدارک مورد نیاز خود را اعلام نکرده اند، چون همانطور که ذکر شد این تغییرات کاملاً جدید بوده و از سال 2010 عملیاتی خواهند شد؛ اما بجز نمرات بخش اول و دوم امتحان PLA، نمره زبان شما (TOEFL/IELTS)، ریزنمرات دانشگاه شما، توصیه نامه های شخصی و Personal Statement جزو مواردی است که احتمال میرود تا شما برای ثبت نام در دانشکده های مختلف به آنها نیاز داشته باشید. در این مرحله شما رقابت خود را با سایر متقاضیات از سراسر دنیا شروع خواهید کرد . در این بخش از رقابت  تنها خوب بودن کافی نیست، بلکه لازم است تا شما از بقیه بهتر هم باشید تا بتوانید پذیرش نهایی را دریافت کنید.

توصیه هایی در رابطه با ادامه تحصیل در کانادا:

1.      در حال حاظر شما فقط در صورتی میتوانید امتحانات کانادا را بدهید و بعنوان دندانپزشک با مدرک DDS یا DMD به طبابت در کشور کانادا بپردازید که یا شهروند کانادا باشید و یا اینکه کارت اقامت دائم در کانادا را دریافت کرده باشید. چنین شروطی البته برای شرکت در دوره های کشور آمریکا تعبیه نشده است و شما بعنوان یک دندانپزشک خارجی هم میتوانید برای تمام دوره های تکمیلی کشور آمریکا اقدام کنید.

2.      در حال حاظر حدود 800 دندانپزشک خارجی در کشور کانادا هستند و سال به سال به تعداد آنها افزوده میشود که برای دوباره دندانپزشک شدن در کانادا با یکدیگر رقابت میکنند و از این تعداد سالانه حدود 70 تا 80 نفر برای دوره های تکمیلی پذیرفته میشوند. پس توصیه میشود که چنانچه خود را برای امتحانات کانادا آماده میکنید، نیم نگاهی هم به امتحانات آمریکا و ثبت نام در دانشکده های آن کشور داشته باشید. محدودیتهای کشور کانادا در آمریکا بمراتب کمتر بوده و رقابت هم بمراتب آسانتر خواهد بود.

3.      به دوستانی که مدرک تخصصی در ایران کسب کرده اند توصیه میکنم که چنانچه مایل هستند تا در کانادا ادامه زندگی بدهند، برای دوره های تکمیلی دندانپزشکی اقدام کنند و تصور نکنند که خواهند توانست تا موقعیت قبلی خود در ایران را در کشور کانادا تکرار کنند. دوره های تخصصی در کشور کانادا متأسفانه برای خود کاناداییها هم محدود است و فوق العاده رقابتی؛ بطوریکه خیلی از دندانپزشکهای کانادایی برای ادامه تحصیل به کشور آمریکا مراجعه میکنند.

4.      توصیه میکنم با مراجعه به سایت www.acfd.ca قسمت Information for graduates of non-accredited programs خود اقدام به کسب اطلاعات مورد نیاز خود بکنید، چرا که همیشه این وب سایت حاوی آخرین اطلاعات و تغییرات در زمینه امتحانات کانادا خواهد بود؛ امتحانی که از سال 2010 کن فیکون خواهد شد!

آیا امکان قبولی در رشته تخصصی در کانادا وجود دارد؟

چرا که نه! ولی احتمالاً فوق العاده مشکلتر از آمریکا خواهد بود. حتی پس از پایان دوره های تکمیلی و دریافت مدرک دندانپزشکی از کانادا یا آمریکا. مشکل کانادا این است که تعداد دانشگاههایی که رشته های تخصصی ارائه میدهند، خیلی کم است و در حقیقت ظرفیت بالایی برای پذیرش وجود ندارد و رقابت نیز نتیجتاً سخت تر خواهد شد. حتی بنظر من امکان قبولی در دوره های تکمیلی در کانادا هم کمتر از آمریکاست. چون ظرفیت محدود است. چنانچه شما امکان مهاجرت به کانادا را دارید، چنانچه مسائل اقتصادی و خانوادگی را فاکتور بگیریم، شما میتوانید همزمان با شرکت در امتحانات بورد کانادا، امتحانات بورد آمریکا را نیز بردارید که در آن صورت میتوانید بطور همزمان برای دانشگاههای آمریکا و کانادا اقدام کنید و بدینوسیله شانس قبولی خود را افزایش دهید. البته توجه داشته باشید که در این صورت، جهت ادامه تحصیل در آمریکا نیاز به ویزای دانشجویی خواهید داشت و جهت دریافت وام دانشجویی نیز مشمول بخش خصوصی خواهید شد و نخواهید توانست از دولت فدرال آمریکا وام دریافت کنید.

همچنین مد نظر داشته باشید که در آمریکا امکان قبولی مستقیم در دوره های تخصصی دندانپزشکی وجود دارد. این مطلب بطور مفصل در سوالات قبلی شرح داده شده که توصیه میکنم در صورت تمایل مطالعه بفرمایید.

کم هزینه ترین راه گرفتن ویزای دانشجویی چیست؟

تجربیات اخیر دوستان نشان میدهد که چنانچه فردی موفق شود تا از یک دوره تحصیلی در آمریکا پذیرش بگیرد، از شانس بالایی برای گرفتن ویزا برخوردار خواهد بود. دوره هایی که دانشجوی دندانپزشکی یا دندانپزشک میتواند به آنها فکر کند، عبارتند از کلاسهای آمادگی برای بورد یا کلاس زبان (کپلان)، دوره های Preceptorship یا دوره های مخصوص دندانپزشکان غیر آمریکایی (مانند آنچه توسط دانشگاه NYU ارائه میشود). زمان ثبت نام این دوره ها متفاوت است همچنین طول دوره و هزینه ثبت نام آنها نیز متفاوت میباشد که بنظر من بهترین کار این است که با مراجعه به وب سایت این دوره ها، اطلاعات را مستقیماً دریافت کنید. گرچه که در این وبلاگ نیز توضیحاتی در رابطه با پاره ای از این دوره ها ارائه شده است. برخی از این دوره ها عبارتند از:

- دوره های Preceptorship دانشگاه UCLA:

 http://uclasod.dent.ucla.edu/admissions/index.asp?id=388

این دورها در اکثر رشته های تخصصی ارائه میشود. هزینه آن برای هر فصل 4500 دلار برای اکثر رشته هاست (دوره ارتودنسی آن یک ساله است و حدود 45000 دلار هزینه ثبت نام آن است). زمان پایان ثبت نام در طول سال برای فصلهای مختلف عبارت است از اول جون، پانزدهم سپتامبر، پانزدهم دسامبر و پانزدهم مارچ). جهت قبولی تنها پرداخت هزینه و داشتن سواد حداقل انگلیسی کافی است، البته ظرفیت پزیرش نیز محدود میباشد. دوره های یک ساله مثل ارتو و زیبایی زمان ثبت نام متفاوتی دارند که لازم است به وب سایت مربوطه مراجعه کنید. نکته لازم بذکر این است که این دوره ها مورد تأیید ADA نبوده و مورد تأیید وزارت بهداشت ایران نیز نیستند و همانگونه که در سایت ذکر شده، دوره تخصصی بشمار نمیروند. جهت توضیحات بیشتر به پاسخ سوال در رابطه با دوره های Advanced Programs دانشگاه NYU مراجعه کنید

-دوره Advanced Programs دانشگاه NYU:

http://www.nyu.edu/dental/academicprograms/international/index.html

به توضیحات مربوطه در پاسخ سوال Advanced Programs دانشگاه NYU مراجعه کنید.

 - کلاسهای کپلان: http://www.kaplan.com.co/new/colombia/nbde.htm

با جستجو در اینترنت، موارد مشابه زیادی پیدا خواهید کرد و نهایتاً متوجه خواهید شد که پیدا کردن دوره ای که با شرایط شما جور دربیاید، چندان مشکل نخواهد بود. جهت جستجو میتوانید با مراجعه به سایت گوگل و استفاده از کلمات کلیدی: "International Dentist Fellowship" یا "International Dentist Preceptorship" و مواردی مشابه، لیست کاملی از دوره های مربوطه را تهیه کنید. منتهای مراتب همواره در نظر داشته باشید که اکثر قریب به اتفاق این دوره ها، ADA Accredited نیستند و دوره ای که تأییدیه ADA را ندارد، دوره تخصصی بشمار نمیرود. فریب عناوینی چون Fellowship، Advanced Programs، Preceptorship و غیره را نخورید. بهترین کاربری این دوره ها همانطور که چندین بار عنوان کردم، گرفتن ویزا است یا اینکه از عنوان کسب شده بر روی تابلوی مطب خود در ایران استفاده اقتصادی لازم را ببرید!! 

چگونه منابع مورد نیاز برای مطالعه امتحانات بورد را تهیه کنم؟

در سایت گوگل این کلمات را جستجو کنید: "NBDE Unreleased SDN". شما را به جدیدترین منابع مورد نیاز برای مطالعه امتحانات بورد آمریکا با ارزانترین قیمت راهنمایی خواهد کرد! لطفاً توجه کنید که امتحانات بورد آمریکا از سال 2010 بصورت Pass/Fail در خواهد آمد که نتیجتاً شانس رقابت را از شما خواهد گرفت و در عین حال مطالعه برای امتحان را نیز بسیار ساده خواهد کرد.

لطفا نظر خود را در رابطه با دوره های Advanced programs for int'l dentists دانشگاه NYU اعلام کنید

چند روز پیش یکی از دوستان که تازه از ایران آمده بود، به اطلاع رساند که دوره هایی مخصوص دندانپزشکان غیر آمریکایی توسط دانشگاه NYU طراحی شده است که در رشته های مختلفی چون اندو، ارتو، پریو و غیره به تربیت دندانپزشکان غیرآمریکایی میپردازد. با مراجعه به وب سایت مربوطه در http://www.nyu.edu/dental/academicprograms/international/index.html

 لازم دانستم اطلاعات کسب شده را در اینجا ذکر کنم:

۱. این دوره ها جزو دوره های مورد تأیید ADA بشمار نمیروند (به عبارت دیگر ADA Accredited) نیستند. مفهوم این جمله این است که مدرکی که در پایان دوره به دانشجو ارائه میشود، در کشور آمریکا بعنوان تخصص شناخته شده نیست. من اطلاعی از اینکه وزارت بهداشت ایران این دوره ها را بعنوان دوره تخصصی ارزشیابی میکند یا خیر ندارم.

2. دوره های ارائه شده، جز برای رشته جراحی که یک یا دوساله میتواند باشند، برای سایر رشته ها یک ساله است. با توجه به قانونی که وزارت بهداشت ایران تصویب کرده مبنی بر اینکه "دوره های خارج کشوری که طول دوره کمتر از دوره مشابه در ایران باشد، ارزشیابی نخواهد شد"، ارزشیابی شدنشان در هاله ای از ابهام قرار دارد. حتماْ قبل از ثبت نام در این دوره (یا دوره های مشابه) در صورتیکه قصد داریدپس از پایان دوره به ایران بازگردید از اداره ارزشیابی مدارک وزارت بهداشت اطلاعات لازم را کسب کنید.

3. در این دوره ها، بر خلاف آنچه که قبلاً تصور میکردم، دانشجو میتواند مستقیماً در درمان بیماران شرکت کند و اجازه کار بر روی آنها را خواهد یافت. لازم بذکر است که در دوره های مشابهی که در برخی دانشگاههای دیگر برقرار است (مثل دوره های Preceptorship دانشگاه UCLA) حداقل بطور رسمی در وبسایت مربوطه عنوان شده که دانشجو اجازه کار بر روی بیمار را نداشته و تنها مشاهده خواهد کرد (گرچه که دوستانی که در این دوره ها شرکت کرده اند عنوان میکنند که این امکان را داشته اند تا به درمان بیماران بپردازند).

4. جهت ثبت نام در این دوره ها عنوان شده که متقاضی باید اجازه کار در کشوری غیر آمریکا را داشته باشد که گمان میکنم ارائه مدرک فارغ التحصیلی کافی باشد و ارائه پروانه دائم یا مطب لازم نباشد. سایر مدارک مورد نیاز، مدارک معمول چون توصیه نامه و غیره است بعلاوه تافل یا IELTS نیز لازم است تا ارسال شود.

5. هزینه دوره برای سال 2009-2008 برابر 54000 دلار میباشد. توجه داشته باشید تا در محاسبه هزینه های مربوطه، هزینه زندگی را نیز در نظر بگیرید.

6. بدنبال قبولی در دوره، دانشجو فرم I20 دریافت میکند که بوسیله آن میتواند برای گرفتن ویزا اقدام کند.

بعنوان جمع بندی میتوان عنوان داشت که این دوره چیز جدیدی نیست. قبلاً مشابه این دوره در دانشگاه UCLA، U-Conn و غیره با عناوینی چون Preceptorship، Fellowshi یا  Advanced Programs تأسیس شده است. بهرحال آنچه مهم است اینست که این دوره ها از نظر ADA و احتمالاً از نظر وزارت بهداشت ایران بعنوان دوره های تخصصی شناخته نمیشوند و همانگونه که در بروشور مربوطه مطالعه کردم، هدف از طراحی این دوره ها آنست تا دانش متقاضی نسبت به رشته مورد نظر افزایش یابد و جایگزین دوره های تخصصی نیست. بنظر من این دوره ها برای کسانی که سعی دارند تا بطریقی وارد خاک آمریکا شوند، ایده آل میباشد. با توجه به اینکه این دوره ها مورد تأیید ADA نیست و ثبت نام در آنها تنها برای متقاضیان غیرآمریکایی مقدور میباشد، قبولی در آنها چندان مشکل نیست و بدینوسیله میتوان برای ویزا اقدام کرد. فایده دیگر ثبت نام در این دوره ها آنست که متقاضی میتواند از فرصت پیش آمده جهت شناساندن خود به هیأت علمی دانشگاه مورد نظر که احتمالاً اساتید دوره های تخصصی همان دانشکده نیز هستند، اقدام کند و با شناساندن خود به آنها، شانس قبولی مستقیم خود در رشته تخصصی مربوطه را افزایش دهد. همچنین عنوان دوره Fellowship میباشد که طبیعتاً این امکان را به متقاضی میدهد تا پس از بازگشت به ایران، استفاده تبلیغاتی لازم را در حیطه فعالیتهای درمانی خصوصی خود ببرد. از نظر مطالب آموزش داده شده و کیفیت آموزشی این گونه دوره ها، امکان اظهار نظر برای من وجود ندارد چون اطلاعی ندارم. آنچه مسلم است، بین این دوره ها و دوره های مورد تأیید ADA تفاوت وجود دارد و لازم است تا مد نظر شما قرار گیرد تا در برنامه ریزیهای خود دچار مشکل نشوید.

لطفاً در رابطه با Preceptorship programs توضیح دهید

لطفاً به توضیحات سوال مرتبط با Advanced programs for international dentists مراجعه کنید. آدرس وب سایت مربوطه هست:

http://uclasod.dent.ucla.edu/admissions/index.asp?id=388

لطفاً انواع مدارک تحصیلی مرتبط با دندانپزشکی در آمریکا را شرح دهید

در آمریکا، بر خلاف ایران، چیزی تحت عنوان Master در رشته های بالینی نداریم. بعبارت دیگر بر خلاف ایران که رزیدنت بعد از پشت سر گذاشتن امتحان بورد تخصصی، مدرک MSc یا بعبارت دیگر Master of Science را دریافت میکند، در آمریکا روند به گونه ای دیگر است و تعریفها متفاوت میباشد. رشته های بالینی تنها منتهی به مدرک Certificate میشوند. اما این Certificate با گواهی پایان کار تفاوت دارد. عنوان مدرک تخصصی بالینی هست Certificate of Advanced Graduate Studies یا بطور خلاصه CAGS (بعنوان مثال CAGS in Endodontics). این مدرک در صورتیکه دوره مورد تأیید ADA باشد، اعتباری معادل مدرک تخصصی بالینی را داراست (آنچه ما در ایران تخصص عنوان میکنیم). نکته ای که باید مد نظر باشد این است که بعضاً دوره هایی کوتاه یا بلند مدت هستند که مورد تأیید ADA نیستند، ولی دانشجو پس از اتمام آنها مفتخر بدریافت Certificate پایان دوره میشود. این Certificate در کشور آمریکا فاقد ارزش قانونی است (منظور اینکه با این Certificate نمیتوان بعنوان متخصص در رشته مذبور کار کرد). این دوره ها میتوانند از چند ماه تا چند سال طول بکشند. پس طول دوره ملاک نیست. مد نظرتان باشد که در زمانی که در رابطه با دوره های آموزشی مختلف مشغول کسب اطلاعات هستید، دقت کنید که در معرفی دوره مورد نظر ذکر شده باشد که ADA Accredited بشمار می آید یا خیر. چرا که اگر ADA Accredited نباشد، جز کسب تجربه یا گرفتن ویزا، کاربری آنچنانی نخواهد داشت. 

از طرف دیگر، برخی از دانشکده ها دوره هایی را تعریف کرده اند که دانشجو با پشت سر گذاشتن آنها بیش از یک مدرک را دریافت خواهد کرد. بعبارت دیگر، علاوه بر Certificate رشته بالینی مورد نظر، یک Degree (نه Certificate) برای یک رشته دیگر که معمولاً از رشته های علوم پایه میباشد را نیز دریافت خواهد کرد. توجه داشته باشید که MSc، DMSc یا PhD همگی Degree بشمار میروند و نه Certificate. حال آنکه اندودنتیکس، پریودنتیکس، ارتودنسی و غیره همگی Certificate هستند (CAGS)، نه Degree. بعنوان مثال، من مشغول گذراندن دوره تخصصی ارتودنسی هستم که 4 سال طول خواهد کشید و در پایان 4 سال، یک CAGS در رشته ارتودنسی و یک DMSc در رشته Developmental Biology دریافت خواهم کرد (ان شاء الله!) 

دریافت Degree در کنار Certificate رشته تخصصی بالینی به درد کسانی میخورد که دوست دارند تا در آینده بعنوان هیأت علمی هم مشغول بکار شوند. اگر مد نظر شما این است که بصورت تمام وقت در مطب خود مشغول بکار شوید یا اینکه بعنوان مربی (Instructor) در دانشکده ای در آمریکا بصورت پاره وقت کار کنید، هیچ لزومی ندارد که در دوره های تحصیلی شرکت کنید که در کنار Certificate رشته بالینی، یک Degree (حداقل Master) هم در یک رشته علوم پایه بشما میدهند. البته توجه داشته باشید که بدون داشتن Degree، امکان فعالیت بعنوان هیأت علمی رسمی و طی مراتب علمی (Assistant Professor, Associate, etc) برای شما وجود نخواهد داشت. 

اگر در کانادا دوره تکمیلی را تمام کنم، آیا میتوانم در آمریکا کار کنم یا ادامه تحصیل دهم؟

بله. انجمن دندانپزشکان آمریکا دوره های تکمیلی کانادا را قبول دارد و آنها را همانند دوره های آمریکا،  Accredited حساب میکند. بعبارت دیگر از نظر حرفه ای، تفاوتی بین فارغ التحصیل آمریکا و کانادا وجود ندارد. البته توجه داشته باشید که فارغ التحصیلی از دوره تکمیلی، شرط کافی برای شروع به کار نیست و شما موظف هستید که امتحانات بورد ایالتی یا منطقه ای را نیز پشت سر بگذارید (جهت توضیحات بیشتر به سوال مرتبط با نحوه دریافت پروانه کار مراجعه کنید)

بعنوان یک دندانپزشک، در انتخاب دوره تخصصی 2، 3 یا 4-5 ساله چه مواردی را باید درنظر بگیرم؟

با مراجعه به وب سایت برخی دانشکده ها، این امکان برای متقاضی وجود دارد تا در یک رشته تخصصی (فرضاً پریو)، دوره دو ساله (Certificate-Only) یا دوره سه ساله (Certificate و Masters در یک رشته دیگری مثل بیولوژی یا دندانپزشکی جامعه نگر) یا دوره 4، 5 تا 7 ساله ( Certificate در رشته تخصصی در کنار دکترا یا PhD رشته ای دیگر مثل بیولوژی یا دندانپزشکی جامعه نگر و غیره) را انتخاب کند. در اینکه کدام رشته را انتخاب کنید، موارد زیر را مد نظر داشته باشید:

1- چند وقت پیش وزارت بهداشت ایران بخشنامه ای صادر کرد که بر اساس آن، چنانچه دوره تخصصی که دانشجو در خارج از کشور طی میکند، کمتر از دوره تخصصی همان رشته در ایران باشد، مدرک کسب شده ارزشیابی نمیشود. بنابر این بخشنامه، بعنوان مثال، اگر شما تصمیم دارید تا بعد از اتمام تحصیل بهر شکل به ایران برگردید، مد نظرتان باشد که این احتمال وجود دارد که دوره های دو ساله Certificate-Only توسط وزارت بهداشت ایران ارزشیابی نشود (چرا که اکثر دوره های تخصصی در ایران هم اکنون حداقل سه ساله هستند). البته با مراجعه حضوری که به وزارت بهداشت داشتم (تابستان 87)، توسط مسئول مربوطه عنوان شد که احتمال دارد در مواردی که دانشگاه خیلی معتبر باشد، ارفاق صورت پذیرد، ولی او توصیه کرد که در صورتیکه دانشجو میتواند و قدرت انتخاب دارد، دوره سه ساله را انتخاب کند تا کار شسته و رفته بوده و روند برگشت به ایران بدون دردسر و بدون نیاز به برگزاری مجدد امتحان بورد تخصصی، گذراندن دوره تکمیلی و غیره انجام پذیرد. 

2- هر چه طول دوره انتخابی شما بیشتر باشد، احتمال قبولی شما افزایش مییابد. چرا که متقاضی آمریکایی دوست دارد تا زودتر مدرک گرفته و وارد بازار کار شود. برای همین منطقی است تا دوره های مشترک با Master یا PhD  را انتخاب کنید، اگر میخواهید روند قبولی خود را تسهیل بخشید. 

3- اکثر دوره های تخصصی، هزینه ثبت نام بالایی دارند. در هنگام انتخاب رشته توجه داشته باشید که هر سال اضافه تحصیلی، هزینه ثبت نام و هزینه زندگی در آمریکا را نیز بهمراه خواهد داشت که پس از فارغ التحصیلی مجبور به بازپرداخت آن هستید. 

4- تحقیقات در آمریکا مشکل تر از تحقیقات در ایران است، چرا که استانداردهای آن بمراتب از ایران بالاتر است. بهمین دلیل توجه داشته باشید که اگر اهل تحقیق نیستید، خود را به دردسر دوره های علوم پایه مشترک با رشته تخصصی خود گرفتار نکنید. 

5- دوره ای که انتخاب میکنید باید با سوابق تحصیلی شما همخوانی داشته باشد تا شانس قبولی شما افزایش یابد. اگر شما پس از فارغ التحصیلی تنها مشغول به کار و کسب درآمد بوده اید، یقیناً انتخاب دوره هفت ساله مشترک تخصصی اندو و PhD بیولوژی دهان به نفع شما نخواهد بود. چرا که این سوال برای مسئول ثبت نام پیش خواهد آمد که چنانچه این شخص ادعا میکند که میخواهد 7 سال تحقیق کند، چرا تا بحال این کار را انجام نداده است. از آن طرف فرض کنید شخصی پرونده درخشانی از سوابق تحقیقاتی دارد و برای دوره تخصصی دو ساله پریو اقدام میکند. آنچه مسلم است، سابقه باید با نوع رشته درخواستی همخوانی داشته باشد. 

من رزیدنت یک دوره تخصصی دندانپزشکی در ایران هستم، صلاح است انصراف داده و مهاجرت کنم؟

انصراف از دوره تخصصی دندانپزشکی به امید ادامه تحصیل در آمریکای شمالی توصیه نمیشود. صرفنظر از زحمتی که شما کشیده اید تا موفق شدید از سد امتحان تخصص گذر کنید، دلایل دیگری هم هست که شما را میتواند جهت اتمام دوره تخصصی در ایران مصمم تر کند.

دوره های تخصصی در ایران، جز جراحی، حدود ۳ سال (۱ سال کم یا زیاد) طول میکشند. همانگونه که قبلاً ذکر شد، چنانچه شما امروز تصمیم به مهاجرت بگیرید، در بهترین حالت حدود 1 تا 2 سال زمان دارید تا بطور مناسب مقدمات آنرا فراهم کنید. لذا بفرض هم که رزیدنت سال یک باشید، تا زمانی که قطعاً بتوانید مهاجرت کنید، دوره تخصصی شما تقریباً رو به اتمام است. پس چه بهتر که زمانی که پا به آمریکا میگذارید، دوره تخصصی خود را تمام کرده باشید تا چیزی را از دست نداده باشید. آنچه مسلم است، برخلاف آمریکا، در ایران هر کس که وارد دوره آموزشی شود، اگر مشکل جسمی، هوشی یا عاطفی نداشته باشد، قطعاً دوره را خوب یا بد، تمام خواهد کرد. حتی من توصیه میکنم که در امتحان بورد ایران شرکت کنید و پس از قبولی در بورد، در صورتیکه همچنان احساس نیاز کردید، به آمریکای شمالی مهاجرت کنید. مدرک تخصص ایران گرچه از نظر قانونی ارزشی در آمریکا ندارد (منظور اینکه نمیتوانید با آن برای پروانه کار اقدام کنید و غیره)، اما راه شما را برای ورود به دوره های تکمیلی و تخصصی بمراتب هموارتر خواهد کرد. چنین مدارکی برای کمیته ثبت نام دوره های تخصصی بسیار جذاب بوده و امتیاز بالقوه خوبی محسوب میشود. پس با توجه به اینکه اصل زحمت تخصص را کشیده اید، لطفاً همت کرده و دوره را تمام کنید و بعد از قبولی در بورد تخصصی ایران، در صورت نیاز مهاجرت کنید.

شما اگر انصراف دهید، با مدرک دندانپزشکی عمومی وارد آمریکا میشوید و قاعدتاً باید دوره تکمیلی را طی کنید که حداقل 3 سال زمان میبرد (یک سال زمان برای قبولی و 2 سال هم طول دوره) و قبولی مستقیم در تخصص هم چیزی نیست که بتوانید روی آن حساب کنید و همانگونه که قبلاً توصیه کردم، نباید محور برنامه ریزی شما باشد. زحمت بسیار و شانس بسیاری لازم است تا بتوانید آنچه را که هم اکنون کسب کرده اید و برای شما نقد است، مجدداً در آمریکا تکرار کنید. اگر واقعاً قصد مهاجرت دارید، برنامه ریزی برای آنرا از هم اکنون میتوانید شروع کنید و در حین دوره تخصصی، مقدمات لازم را فراهم کنید تا پس از پایان دوره، زمان سوخته خود را بحداقل برسانید. مطالعه برای بورد عمومی آمریکا و قبول شدن در آن، امتحان تافل، ارزشیابی مدارک و غیره، همه و همه زمان میبرد. علاوه بر این، شما هر سال که برای دوره های تکمیلی یا تخصصی اقدام کنید، در آمریکا رسم بر این است که سال بعد وارد دوره میشوید (بعنوان مثال، شما اگر در تابستان 2009 اقدام کنید و ان شاء الله قبول شوید، در تابستان 2010 دوره شما شروع میشود). علاوه بر موارد ذکر شده، لطفاً در نظر داشته باشید که شما با یک دندانپزشک عمومی فرق دارید. دندانپزشک عمومی که در دوره تخصصی در ایران قبول نشده، چیزی برای از دست دادن ندارد، بهرحال موفق نشده یا اینکه نخواسته، نتوانسته از سد امتحان تخصص بگذرد و برای همین با شما فرق میکند. اگر شما از دوره تخصصی انصراف دهید، بار روانی این تصمیم، شما را در طول این راه طاقت فرسا رها نخواهد کرد. چرا عاقل کند کاری که باز آرد پشیمانی!

در یک جمع بندی میتوان نتیجه گیری کرد که انصراف از دوره تخصصی در ایران به امید ادامه تحصیل در آمریکای شمالی، جز بدلایل سیاسی یا خانوادگی، غیرمنطقی، غیر اقتصادی و غیر قابل توجیه میباشد و توصیه میشود تا رزیدنت در حالیکه مشغول تحصیل در دوره تخصصی میباشد، در صورت نیاز اقدامات لازم جهت ادامه تحصیل را انجام دهد، ولی اصل مهاجرت را به بعد از قبولی در امتحان بورد تخصصی در ایران موکول کند.

من دانشجوی دندانپزشکی هستم. آیا صلاح میدانید که انصراف داده و به آمریکا مهاجرت کنم؟

انصراف از دوره دندانپزشکی عمومی ایران جهت ادامه تحصیل در آمریکا به هیچ وجه توصیه نمیشود و بنظر من تصمیم اشتباهی است. در نظر بگیرید که شما چه زحمتی کشیده اید تا موفق شده اید موقعیت کنونی را بدست آورید. صرفنظر از آن، کیفیت دوره های دندانپزشکی عمومی ایران با آنچه در آمریکا ارائه میشود آنقدر نیست که بخاطر آن بخواهید آنچه در ایران دارید را رها کنید. البته نه اینکه تفاوتی موجود نباشد، تفاوت هست؛ ولی هزینه آن نیز بالاست. شما در ایران برای تحصیل دندانپزشکی در دانشکده دولتی، هزینه ای تقریباً نزدیک صفر پرداخت میکنید، حتی هزینه تحصیل در دانشگاه آزاد ایران هم شاید معادل خرج زندگی یک ساله شما در آمریکا خواهد بود. پس تصمیم شما مبنی بر ترک دندانپزشکی ایران هزینه ای سنگین را بر شما تحمیل خواهد کرد. علاوه بر بحث مالی، از نظر زمانی هم شما ضرر خواهید کرد. اگر شما دندانپزشکی را در ایران تمام کنید و ۲ سال هم دوره تکمیلی در دانشکده های آمریکا بگذرانید، جمعاً میشود ۸ سال.

جهت قبولی در رشته دندانپزشکی عمومی در آمریکا، شما نیاز به یک مدرک لیسانس خواهید داشت که حدود ۴ سال طول میکشد. همچنین خود دوره دندانپزشکی هم ۴ سال طول میکشد که جمعاً میشود ۸ سال.  اما در نظر داشته باشید که شما احتمالاً الان که این مطلب را مطالعه میکنید حداقل یک یا ۲ سال از دوره دندانپزشکی خود را پشت سر گذاشته اید که باید آنرا به عدد ۸ اضافه کنید. همچنین جهت ورود به رشته دندانپشکی، باید امتحان DAT  را با نمره خوب پشت سر بگذارید، نمره دوره Undergraduate (در رده لیسانس) شما باید کامل باشد (4.0) و بسیاری مسائل و زحمات دیگری که باید انجام دهید تا بتوانید خود را وارد دوره دندانپشکی بکنید. بهرحال دندانپزشکی در آمریکا یکی از شغلهای پردرآمد بشمار میرود و متقاضی زیاد دارد. در مقام مقایسه، شما امتحان کنکور را با تمام سختیها و مشکلات با موفقیت پشت سرگذاشته اید، تنها کافی است تا این دوره را تمام کنید، مدارک خود را آزاد کرده و جهت قبولی در دوره تکمیلی با همتاهای خود رقابت کنید. رقابت جهت قبولی در دوره های تکمیلی بمراتب از رقابت جهت قبولی در دوره های دندانپزشکی عمومی راحت تر است، چرا که متقاضی کمتر میباشد و همچنین ما بصرف ایرانی بودن، نسبت به کاندیداهایی که از کشورهایی چون هند و پاکستان می آیند، وضعیت بمراتب بهتری در دندانپزشکی داریم و به لطف دانشجویانی که قبل از ما زحمت ترسیم چهری ای خوب از دندانپزشک ایرانی را برعهده داشته اند، مورد نظر کمیته های ثبت نام هستیم. همچنین اکثر این دوره ها دوست دارند تا در میان قبول شدگان، باصطلاح Diversity وجود داشته باشد (یعنی اینکه همه قبول شدگان از یک کشور نباشند و از رنگها و نژادهای مختلف حضور داشته باشند). به این دلیل و با توجه به اینکه تعداد ایرانیهایی که قدم به این راه میگذارند، اندک است، شانس قبولی ما هم بیشتر خواهد بود.

در یک جمع بندی میتوان گفت که جز بدلایل سیاسی و یا خانوادگی، انصراف از دندانپزشکی در ایران و اقدام جهت شروع مجدد دوره در آمریکا کاملاً غیرمنطقی، غیر اقتصادی و غیرقابل توجیه میباشد که قریب به یقین پشیمانی را بدنبال خواهد داشت. 

آیا میتوان بدون قبولی در امتحان NBDE قسمت اول، در قسمت دوم شرکت کرد؟

خیر

نمره خوبی کسب نکردم؛ آیا میتوانم در امتحان NBDE مجدداً شرکت کنم؟

آندسته از دوستانی که تا کنون امتحانات بورد قسمت اول یا دوم آمریکا را برداشته اند توجه کنند که اگر میخواهند نمره امتحان خود را ارتقا دهند، تنها تا پایان امسال (2009) فرصت دارند و با پایان یافتن امسال، آخرین نمره ای که دریافت کرده اند برای همیشه در کارنامه آنها ثبت خواهد شد. آن دسته از دوستانی هم که تا کنون امتحان بورد را برنداشته اند توجه کنند که از ابتدای سال ۲۰۱۰ امتحان بصورت Pass/Fail در خواهد آمد و دیگر نمره ای بفرد اختصاص داده نخواهد شد. منبع خبر فوق یکی از دوستان دانشجو در آمریکا است که از طریق معاونت تحصیلی دانشگاه خود بطور رسمی مطلع شده است.

تا قبل از پایان امسال شما میتوانید بفاصله زمانی 3 ماهه، مجددا در امتحان شرکت کنید. یعنی چنانچه نمره خوبی دریافت نکردید، با فاصله 3 ماه میتوانید مجدداً در امتحان شرکت کنید و همیشه آخرین نمره شما (چه بهتر از امتحان قبلی باشد، چه بدتر) ملاک خواهد بود و گزارش خواهد شد. رد شدن در این امتحان کار سختی است (نمره زیر 75 میخواهد) و تابحال به گوش من نخورده که یکی از متقاضیان این امتحانات نتوانند آنها را با موفقیت پشت سر بگذارند. اما در نظر داشته باشید که چنانچه شما در سابقه خود داشته باشید که امتحان بورد را رد شده اید، بهنگام دریافت پروانه کار در برخی ایالتها ممکن است مشکلاتی برای شما پیش آید.